Mijn persoontje

Alle mensen die in de derde persoon over zichzelf spreken moet je wantrouwen. Waarom? Omdat dit aangeeft dat die persoon zichzelf beter, mooier of wijzer wil voordoen dan hij of zij werkelijk is. En dan kun je jezelf direct afvragen waarom iemand dat doet. In ieder geval zal dat niet uit nobele motieven zijn, anders was een referentie aan de eerste persoon genoegzaam (oeps!) voldoende geweest.

Dus als Rita Verdonk tijdens prinsjesdag roept: "Er is nog ruimte voor Rita Verdonk!", dan gaan bij mij de alarmbellen rinkelen. Dergelijke licht narcistische uitspraken geven aan dat de persoon belangrijker wordt gevonden dan de inhoud, of dat de werkelijke inhoud dusdanig stinkt dat de persoon er levensgroot voor moet gaan staan in de hoop dat de vieze lucht niet te ruiken is. Rita is voor mij synonym aan irRITAnt. Haar voornaam is dan ook geen toeval.

Nog erger (ja, dat kan) vind ik mensen die het uit een misplaatst soort bescheidenheid hebben over mijn persoontje als ze het over zichzelf hebben. Jakkes, wat een afschuwelijke overdreven ouwe-jongens-krentenbrood-gezelligheid gaat hiervan uit. Dit is geen bescheidenheid maar smakeloze interessantdoenerij. Bah! Het is valse singularis modestiae, als enkelvoud van pluralis modestiae.

Als je het nodig vindt om je aanzien vanwege gebrek aan charisma op te poetsen, zeg dat dan gewoon, maar hou alsjeblieft op met mijn persoontje. Je zult het bijna niet geloven, maar er zijn alternatieven voor deze uitdrukking: ik, mij en mezelf.

Mijn persoontje is niet gecharmeerd van mijn persoontje, dus die krijgt van mij een 9 op de irrischaal.

Advertenties

12 thoughts on “Mijn persoontje

  1. Het is ons opgevallen dat deze term voornamelijk door vrouwen wordt gebezigd, als ze heeeeel zeker van hun voorstel/bevinding/… zijn en dat inderdaad wat quasi-nonchalant te berde willen brengen.

  2. Veel mensen denken dat “ondergetekende” een synoniem is voor “ik”. “Ondergetekende” kan echter alleen in een (ondertekende) brief of e-mail gebruikt worden. Een collega zei laatst aan de telefoon: “Als je nog vragen hebt, kun je ondergetekende bellen.”

  3. Er zijn ook veel mensen die over zichzelf in de TWEEDE persoon spreken: “tjsa, dan loop je door de stad en dan denk je, wat doe al die mensen toch hier?”.
    Zeg dan gewoon: “ik liep door de stad en ik dacht: wat doen al die mensen toch hier?”. Overigens loop ik vaak door de stad en denk dan:”wat doen al die mensen toch hier?. Maar dat geheel terzijde.

  4. ik denk dat al die mensen zich afvragen: “Wat doen al die mensen toch hier?” 🙂

  5. De andere kant is natuurlijk “Ik vind persoonlijk zelf dat…”. Ik heb het net even gegoogled (mag dat? :P) en dat geeft meer dan duizend resultaten.
    Iets vinden doe je zelf, meer persoonlijk dan “ik” bestaat niet en komt het ooit voor dat “ik” niet “mijzelf” betereft? Tautotautotautologie!
    Mijn persoontje (afschuwelijk!) vindt dat vast ook.

  6. Misschien niet relevant aan het onderwerp, maar spreken in 3e persoon betekent niet altijd dat je narcistisch bent. Bij ontwikkelingsstoornissen komt spreken in 3e persoom ook voor. Speek uit ervaring, heb 2 kinderen met PDD_NOS ( een aan autisme verwante stoornis) en beide kinderen doen dit regelmatig. Dus om de stelling te weerleggen dat een ieder die in 3e persoon praat, per definitie als narcist moet worden aangemerkt, zeg ik volmondig: Nee, dat is niet waar. Dat is bagataliseren!

  7. @Anoniem: ik denk dat je generaliseren bedoelt. Bagatelliseren betekent afzwakken, geringachten. Mijn kwalificatie narcistisch had meer betrekking op de uitspraak van Rita Verdonk, maar je zo hem ook als generaliserend kunnen lezen. En ik schrijf mijn stukjes met lichte ironie, ik hoop dat je dat ook is opgevallen.

  8. En wat als mensen speker in TWEEDE EN DERDE persoon zonder dit te weten?
    ik ben zelf woord blind en doe me best op alle gebied.
    Hier zullen jullie zeker commentaar op hebben.
    Maar ik heb op school geen goed Nederlands mee gekregen.

  9. Wij lachen ons dood, jaah zo zijn wij wel.
    Its just me myself and I

    Vele groetjes van ons

  10. mijn baas begint elk gesprek met:
    “Hoe gaat het met Evelien” en dan bedoelt hij dus mij! Ik vraag me af waarom hij niet mij gewoon in 2e persoon aanspreekt en vraagt: “hoe gaat het met jou”.
    Offe… zit hier meer achter, een psycholigsche kant.
    Overigens doet hij dit niet enkel bij mij hoor, bij meer collega’s

Reacties zijn gesloten.