Brain age

Een universele eigenschap van mensen is dat wanneer ze jonger zijn dan 25 jaar, ze ouder willen zijn en wanneer ze ouder zijn dan 25, ze jonger willen zijn. Lichamelijk welteverstaan. De cosmeticaindustrie is grotendeels afhankelijk van deze genetisch ingebouwde drang. Ik zou ook wel het lichaam van een 25-jarige willen hebben.

Zou ik ook het brein van een 25-jarige willen hebben? Volgens Nintendo is dit streven zeer prijzenswaardig, maar ik heb er mijn bedenkingen bij. Als je de tv-reclames moet geloven kun je met het Nintendo DS-spelletje Dr. Kawashima’s Brain Training werkelijk een jonger brein krijgen. De mensen in het spotje kijken stuk voor stuk verheugd als ze ontdekken dat hun brein niet meer 48 jaar oud is maar 20 jaar oud.

Wat is dat eigenlijk, brain age? Een wetenschappelijk vastgestelde eigenschap van het brein die gemeten kan worden? Ik ken niet alle publicaties op neurologisch en cognitief gebied, maar het lijkt mij zeer sterk. Brain age is net als een 86% stralendere huid een pseudowetenschappelijke reclamekreet die dusdanig verantwoord moet klinken dat zoveel mogelijk mensen het geloven. En het mooiste, of beter gezegd, het treurigste, is dat heel veel mensen dat nog doen ook.

Wat zou er gebeuren als de leeftijd van mijn brein van 39 naar 25 zou gaan? Ik zou 14 jaar levenservaring weggooien, alsmede 14 jaar opgebouwde kennis en vaardigheden. Grofweg een derde van mijn levensduur dus. Dan blijft mijn lichaam zitten met een prematuur brein, of mijn brein met een te oud lichaam. In beide gevallen geen gelukkige combinatie.

Nintendo maakt misbruik van het collectieve verlangen lichamelijk jonger te willen zijn door ook te veronderstellen dat een jonger brein goed voor je is, terwijl je met het spelletje slechts enkele vaardigheden oefent, zoals rekenen. Daar heb ik geen Dr. Kawashima of Nintendo voor nodig.

Ik vind ouder worden geen negatief proces; het is normaal en stelt je in staat je te ontwikkelen. Bovendien is het streven naar jonger worden redelijk kansloos. Ik heb nog nooit iemand jonger zien worden. Misschien is er toch iets dat je brein naxc3xafever en dus jonger maakt: geloven in Nintendo’s breinverjonging. Misschien is dat niet inherent aan Nintendo maar aan geloven. De Brain Age-nonsens krijgt van mij een 8 op de irrischaal.

Event

Het hotel waar het diner voor ondernemers werd gehouden lag verscholen achter duinen en bomen. Deze keer was ik de aanhang, dus ik wist al dat ik niemand zou kennen. Vroeger zou deze wetenschap me bijna misselijk maken van verlegenheid, maar nu vind ik het wel spannend.

We waren laat. Bij binnenkomst in de zaal sprak de voorzitter de eerste woorden van zijn welkom en werd ons nog snel een glas Prosecco in de hand geduwd. Ondernemers spreken een eigen taal. Bijna alles is een product. De nieuwe vleugel aan het hotel bijvoorbeeld. En het moet vooral goed "in de markt gezet" worden. Ieder zijn jargon.

Ondernemers zijn ook – het woord zegt het al – ondernemend, dus gewoon een diner zou het niet worden. We gingen wel "met zijn allen" "iets leuks" doen. Ik spoelde een opkomende golf van misselijkheid snel weg met een slok wijn. Ik heb altijd grote weerzin tegen diners waar je met onbekenden heel geforceerd een opdracht of een moordspel moet doen. Gelukkig viel het deze keer mee: we zouden gaan schilderen.

Maar eerst eten. Toevallig kwam ik naast de secretaris te zitten, een vlotte, goed geklede dame. Na wat inleidend sociaal gebabbel liet ze vallen dat ze een reclamebureau had. Aha! Ik zat dus naast de vijand, een wolf in schaapskleren. U weet ondertussen dat ik reclamemakers tot de grootste taalverkrachters reken, dus ik kon een kleine gniffel niet onderdrukken. Het zou slechts een kwestie van minuten zijn voordat de eerste irritaal over tafel zou vliegen.

Drie minuten duurde het, hooguit. Het ging over de ondernemersvereniging die een paar keer per jaar een event organiseert. Exc3xa9n van de bestuursleden is daarbij de event manager. Dat zat erin. Waarom zou je een evenement of een activiteit organiseren als je er een event van kan maken? Gooi evenement, activiteit, feest, festiviteit, etentje, diner, manifestatie, conferentie en symposium maar uit de dikke Van Dale. We hebben weer een "one size fits all" Engelse kreet die alle Nederlandse synoniemen overtroeft: event.

Events vind ik geen fijne belevenissen, eventualiteiten daargelaten, maar mag ik die eventjes met een 7 op de irrischaal waarderen?