Professioneel

Ik heb zojuist de oplossing voor het werkloosheidsprobleem gevonden. Binnenkort hoeft niemand meer verplicht te solliciteren, want er is voor iedereen een baan voorhanden. En het mooie is dat iedereen die kan liggen voor deze baan is gekwalificeerd.

Misschien geef ik mijn eigen baan ook wel op voor deze nieuwe bezigheid. Uitdaging wil ik het niet noemen, ten eerste omdat uitdaging een bloedirritant woord is en ten tweede omdat dit werk niet veel van je vraagt. Je kunt het zelfs slapend doen. Wat wil je nog meer?

Dit zo’n goed idee dat het zelfs de economische crisis kan oplossen. Die ridderorde en Nobelprijs voor de economie heb ik al half binnen. Wat zal minister Bos trots op me zijn! Ik laat je niet langer in spanning: de nieuwe baan voor iedereen is namelijk professioneel zonnen.

Wat moet dat heerlijk zijn, ’s ochtends op de fiets naar de zonnebankstudio, heerlijk onderuit onder de kunstmatige zon en ’s avonds weer terug met de mooist denkbare aprxc3xa8s-skitint. Wel even oppassen dat je niet te veel UV-straling opvangt natuurlijk. Mocht het toch misgaan dan zorgt dit nadeel ook voor een economisch voordeel: een nieuwe arbeidsimpuls in de oncologie.

Wat? Bedoelen ze bij Sunday’s juist nxc3xadxc3xa9t dat je van beroep zonner moet worden? Wat dan? Zonnen als een vakman? Vast niet, want dat verwijst ook naar iemand die zont voor de kost. Ik krijg een zongetint vermoeden dat Sunday’s professioneel verwart met zorgvuldig of verantwoord. Waren alle professionals maar verantwoord bezig. Vraag maar aan Dirk Scheringa.

Als taalamateur ben ik zorgvuldig genoeg om professioneel zonnen bij Sunday’s een verantwoorde 7 op de irrischaal te geven.

Bij wijze van

Er moet me iets van het. Er is iets aan de hand met een gezegde waar ik me niet in kan. Ik ben niet op mijn mondje, dus ik neem geen blad voor de.

De eersten zullen de laatsten, maar ik sta vooraan om de verminking van een mooi gezegde een halt toe te. Het stoort me namelijk mateloos dat niemand het meer nodig lijkt te vinden om het gezegde ‘bij wijze van’ met het enig mogelijke werkwoord te completeren.

Als ik iemand ‘bij wijze van’ hoor zeggen, dan denk ik: bij wijze van… lopen? Punniken? Verhapstukken? De zinsnede ‘bij wijze van’ drukt een manier uit waarop iets gebeurt, dus er zou een willekeurig werkwoord op kunnen volgen, maar iedereen weet dat dat spreken moet zijn. Neem dan ook even die vier tiende seconde de tijd om het woord ook echt uit te spreken. Dat doet het gezegde en de toehoorder recht.

Spreken is zilver en zwijgen is, maar in dit geval is spreken goud. Bij wijze van irritatie geef ik bij wijze van-zeggers een 5 op de irrischaal. Dat zal ze mores.